21.5.09

சட்ட ஒழுங்கு சீர்குலைவு




பேருந்தில் ஒரு சில வாசகங்களை ஒட்டியிருக்கின்றனர் அதில் ஒன்று தான்-

புகை பிடிக்கக்கூடாது


இன்று நான் காலையில் வேலைக்கு பேருந்தில் வந்து கொண்டு இருந்தேன். அப்போது நான் வந்த பேருந்துக்கு முன்னால் ஒரு பேருந்து சென்றுகொண்டிருந்தது. அதுவும் முன்னாடி போகவில்லை, மற்ற பேருந்து செல்ல வழியும் விடவில்லை. நான் வந்த பேருந்து டிரைவர் ஹீரோ மாதிரி அந்த பேருந்தை தோற்கடித்து முன்னாடி சென்றார் அப்பொழுது பேருந்து ஆடுச்சே ஒரு ஆட்டம் எல்லோரும் பயந்துவிட்டோம். எல்லோரும் என்ன ஆச்சு, என்ன ஆச்சு என்று கேட்டனர் ஆனால் ஒன்றும் இல்லை என்று டிரைவர் சொல்லி சமாளித்துவிட்டார். நான் கொஞ்சம் சுற்றி சுற்றி பார்த்தேன் அப்போது தான் தெரிந்து முன்னாடி சென்றிருந்த பேருந்து ஓட்டுனர் ஒரு கையில் சிகரெட் பிடித்துக்கொண்டு மற்ற கையில் பேருந்தை ஓட்டிக்கொண்டு செல்கிறார். இப்படி ஒரு பொறுப்பில்லாத பேருந்து டிரைவர், இதை எல்லோரும் பார்க்கதான் செய்கிறார்கள். ஆனால் யாரும் கேட்கவில்லை. இந்த மாதிரி உள்ளவர்களுக்கு அரசாங்கத்தில் வேலை தருகிறார்கள். படித்தவர்கள் (நல்லவர்கள்) நிறைய பேர் வேலையில்லாமல் இருக்கிறார்கள் அவர்களுக்கு இந்த அரசு வேலை தரமாட்டேங்கிறது. இதில் நிறைய பேர் லஞ்சம் கொடுத்து வேலை வாங்கிக்கொள்கிறார்கள். அவர்களுக்கு எப்படி பொது மக்களின் உயிர் மேல் பாதுகாப்பு வரும். இது ஒரு புறம் இருக்க,

ஷேர் ஆட்டோ


இப்போது சென்னையில் சாலை நெருக்கடி ரொம்ப அதிகமாகிவிட்டது. காரணம் மக்கள் தொகை ஒரு பக்கம் மற்றொரு பக்கம் (வாகனங்கள்) பஸ், கார், இருசக்கர வாகனங்கள் ஒரு பக்கம் அதில் முக்கிய பங்கு ஷேர் ஆட்டோ. இந்த ஆட்டோ அதிகமான அளவில் சென்னையில் ஓடுகிறது. இந்த ஆட்டோவில் 4 பேர் தான் ஏறவேண்டும். ஆனால் ஆட்டோ ஓட்டுநரோ 10 பேர் ஏற்றுகிறார். இதனை சாலை போலீஸ்காரர்கள் மாமூல் வாங்கிக் கொண்டு அவர்களை விட்டுவிடுகினறனர். இதனால் அதிக அளவு விபத்து நடக்கிறது. இதை நான் ஏன் சொல்கிறேன் என்றால் நேற்று நான் பஸ்சில் இருந்து இறங்கி கொஞ்சம் தொலைவு நடந்து சென்றுகொண்டு இருந்தேன், அப்போது திடீர் என்று ஒரு சத்தம் திரும்பி பார்த்தால் எல்லோரும் ஓடுகின்றனர். நானும் ஓடினேன் என்ன என்று பார்த்தால் ஷேர் ஆட்டோ தலை கிழாக கவிழ்ந்துகிடந்தது. அந்த ஷேர் ஆட்டோவில் பயணம் செய்த அனைவருக்கும் நல்ல அடி. அதில் பொதுமக்கள் சிலபேர் அடிபட்டவர்களுக்கு வயதானவர்களுக்கு முதல் உதவி செய்தனர். அதில் சிலபேர் (35 வயதுக்குள்ளவர்கள்) அந்த ஆட்டோவில் வந்த இளம் பெண் ஒருத்தியை சூழ்ந்து அவளுக்கு உதவி செய்தனர், ஆனால் அவளுக்கு எந்த அடியும் படவில்லை. இதில் நம்முடைய மக்கள் சந்தில் சிந்து பாய்கிறார்கள். எனக்கு அந்த இடத்தில் வந்ததே கோபம் அந்த ஆட்டோகாரனை யாரும் ஒன்றும் கேட்கவில்லை. சிறிது நேரம் கழிந்து 3 பேர் அந்த ஆட்டோவை நிமிர்த்தினர் ஆட்டோ கண்ணாடி பொலபொல வென்று உதிர்ந்தன. அப்புறம் தான் நம் பொதுமக்கள் அந்த ஆட்டோகாரனை பார்த்து ஏன்பா இப்படி வேகமாக ஆட்டோவை ஓட்டிவந்தாய் என்று கேட்டனர். அதற்கு அந்த ஆட்டோகாரன் வயதானவர் ஒருவர் குறுக்கே வந்துவிட்டார் ஆட்டோ வந்த வேகத்தில் பிரேக் பிடிக்கவில்லை என்று அலட்சியமாக சொல்கிறான். பொது மக்கள் கேட்டுவிட்டு அவர் அவர் வேலைகளை பார்க்க சென்றுவிட்டனர். நான் அந்த வயதானவருக்கு கொஞ்சம் உதவிகளை செய்துவிட்டு நானும் வீடு திரும்பினேன்.


”நம் நாட்டில் சட்டம் ஏன் தன் கடமைகளை சரியாக செய்யமாட்டேங்குது. இதை கேட்பவர் யவரும் இல்லை. இதை பார்த்த என்னால் ஒன்றும் செய்ய முடியாமல் மன வேதனை தான் மிஞ்சுகிறது”.




29.4.09

கட்லெட் (சேனை கிழங்கை)


இன்று நான் உங்களுடன் ஒரு சுவையான உணவு வகையான
கட்லெட் (சேனை கிழங்கை) (சட்டி கிழங்கு) பற்றி :-

½ சேனை கிழங்கு
1 கப் ரஸ்க் தூள்
1 கப் கோதுவை மாவு
3 பெரிய வெங்காயம்
3 பச்சை மிளகாய்
1 சிட்டிகை மஞ்சள் தூள்
½ தேக்கரண்டி வற்றல் மிளகாய் தூள்
தேவைகேற்ற அளவு உப்பு
1 கப் என்னெய் (பொரித்து எடுக்க தேவைகேற்ற அளவு)

செய்யும்முறை

முதலில் சேனை கிழங்கை நன்கு குழைய வேகவைத்துக் பிசைந்து கொள்ளவும். பிறகு தண்ணீரை வடித்து அதனுடன் 1 கப் ரஸ்க் தூள், 1 கப் கோதுவை மாவு, 3 நறுக்கிய வெங்காயம், நறுக்கிய, 3 பச்சை மிளகாய், ½ தேக்கரண்டி வற்றல் மிளகாய் தூள், தேவைகேற்ற அளவு உப்பு, 1 சிட்டிகை மஞ்சள் தூள் போட்டு பிசைந்து கொள்ளவும் (உங்களுக்கு தேவையான வடிவத்தில் செய்துகொண்டு கொஞ்சம் ரஸ்க் தூளில் பிரட்டி, பேனில் என்னெய் காய்ந்த பின்னர் தீயை மெதுவாக வைத்து பொன்னிரமாக பொரித்து எடுக்கவும். சுவையான கட்லெட் தயார்.

இந்த கட்லெட்டை குழந்தைகளுக்கும், பெரியவர்களுக்கும் மாலை டீ, காபியுடன் சேர்த்து சாப்பிட்டால் அவர்களுக்கும் பிடிக்கும், மிகுந்த சுவையாக இருக்கும்.

மறுபடியும் அடுத்த சுவையான உணவு வகையுடன் சந்திக்கிறேன்.

நன்றி வணக்கம்.








14.3.09

மாமா வாங்கிக் கொடுக்க போற கார் மற்றும் பொம்மை




நேற்று மணி 7 இருக்கும் என் பிள்ளைகளுடன் போனில் பேசினேன். மோனி ஓடிவந்து போனை எடுத்து பேசினாள். உடனே சித்தி யாரடி போனில் என்று கேட்டார்கள். இதற்கு அவள் அம்மா ஆச்சி என்று சிரித்தபடியே சொன்னாள். இன்று என் பிள்ளைகளுடன் ரொம்ப நேரம் அவர்களுடைய நலனை பற்றி விசாரித்தேன். பிறகு மோனி அம்மா எனக்கு மார்ச் 16-ம் தேதி அன்று தான் முழுஆண்டு பரிட்சை துவங்குகிறது என்று சொன்னாள் அதற்கு நான் எப்ப மா முடியுது என்று கேட்டேன் அதற்கு அம்மா எனக்கு தெரியவில்லை என்று செல்லமாய் சினுங்கியபடியே சொன்னாள். சரி மா இப்ப என்ன மா செய்கிறாய் என்று கேட்டேன் அதற்கு அவள் நான் இந்தி எழுதி, படித்துக்கொண்டு இருக்கிறேன் என்று சொன்னாள். சரி மா நல்லா படிக்கனும் பரிட்சை வருகிறது என்று சொல்லி முடித்துவிட்டேன்.

பிறகு அவளிடம் அம்மாவுடையை பிரண்டு (தம்பி) மாமா சிங்க.... என்ற ஊரில் இருந்து போன் பேசுவார் என்று சொன்னேன் அப்படியாம்மா அவரிடம் நீ நல்லடியாக பேசவேண்டும் என்று சொன்னேன். அப்புறம் அவளிடம் அந்த மாமா உனக்கு மொம்மை வாங்கி தருவாறு என்று சொன்னேன். அவளுக்கு தான் எத்தனை சந்தோஷம் தெரியுமா? நான் கூட இல்லை ஆனால் எனக்கு போனில் பேசும்போதே உணர முடிந்தது. சரி டா செல்லம் நீ தம்பியிடம் போனை கொடு என்று சொன்னேன் சரி மா என்று சொல்லி டேய் புனேஷ் போன் டா உனக்கு என்று சொன்னாள் அதற்கு அவர் யாரு டி என்று அவள் அக்காவை கேட்க அதற்கு சித்தி டேய் உங்க அம்மா தான் டா போனில் என்று சொன்னார்கள். அதற்கு அவன் என்ன மா என்று கேட்டான். அவன் பேச்சில் சுருதி கொஞ்சம் கம்மியாகவே இருந்தது. என்ன டா என்று கேட்டேன். அதற்கு அம்மா, அம்மா, என்று சினுங்கியபடியே சொன்னான். எவ்வளவு எழுத சொல்றாங்க தெரியுமா எனக்கு கையெல்லாம் வலிக்குது அம்மா தாத்தாவும் எழுது எழுது படி என்று எப்ப பார்த்தாலும் சொல்லிக்கொண்டே இருக்கிறாரு அம்மா என்று சினுங்கியபடி சொன்னான். நான் சொன்னேன் நீ மட்டுமா டா எழுதுகிறாய் உன் கூட படிக்கிற எல்லா பையல்களும் தான் டா எழுதுகிறாங்க என்று சொன்னேன் இல்ல அம்மா என்று சொல்லி சரி அம்மா சினிங்கியபடி எழுதுகிறேன் என்று முடித்தான். பிறகு பரிட்சை வருகிறது நல்லா படி பா என்று சொன்னேன் சரி அம்மா என்று சொல்லி நான் நல்லா தான் படிக்கிறேன் தெரியுமா உடனே அவன் அரையாண்டு பரிட்சையில் நான் தான் 1வது ரேங்க் , அக்கா இல்லமா 2வது ரேங்க் தெரியுமா மோனி 1வது ரேங்க் பொய் சொல்லிவிட்டா மா என்று அவளை மாட்டிக் கொடுத்தான். சரிடா நான் உடனே அக்கா தெரியாம சொல்லிவிட்டா விடுடா என்று சொல்லிவிட்டேன் பா. சின்னவன் எதையும் எளிதாக விடமாட்டான். அவனை ஒரு வழியா சமாதானம் செய்து பிறகு அவனிடம் சொன்னேன் அம்மாவுடைய பிரண்டு (தம்பி) மாமா சிங்க.... என்ற ஊரில் இருந்து போன் பேசுவார் மரியாதையாக பேசவேண்டும் என்று சொன்னேன் சரி மா என்று சொன்னான். அப்புறம் அந்த மாமா உனக்கு கார் வாங்கி தருவாரு என்று சொன்னாரு டா என்றேன் அதற்கு அவன்” அம்மா எனக்கு கார் ஓட்ட தெரியாதே அய்யோ அதை நான் எங்கு வைப்பேன் என்று சொன்னான்” வீட்டில் எல்லோருக்கும் ஒரே சரிப்புதான் புவன் பேசியதைக் கேட்டு ..... அதற்கு நான் இல்ல டா புவனேஷா மாமா உனக்கு விளையாடுகிற ரிடோட் கார் வாங்கி தருவதாக சொன்னாரு டா என்றேன் பா. அதானே பார்த்தேன் என்று சொன்னான் மறுபடியும் எனக்கு கார் ஓட்ட தெரியாதே என்று நினைத்தேன் என்று சொன்னான் பா.

சரி டா அம்மா நாளைக்கு போன் பேசுகிறேன் என்று முடித்துவிட்டேன்.
சரி அம்மா பாய்........... குட் னைட் என்று சொல்லி போனை வைத்துவிட்டான்.

அப்புறம் அவங்க அப்பா வேலையில் இருந்து வந்தார் அவரிடம் உங்க பிள்ளைகள் இப்படி பேசுகிறார்கள் என்று சொன்னேன் அவரும் சந்தோஷம் பட்டார்.

பிறகு என் பிள்ளைகளாச்சே அப்படி தான் இருப்பாங்க. உன்னை மாதிரியா இருப்பாங்க என்று சொல்லி சரித்தார்
.

”பிள்ளைகள் பேசுகின்ற ஒவ்வொரு வார்தைகளும் அழகுதான், சந்தோஷமும் தான் ”

24.2.09

ஆண்டு விழா

பிள்ளைகளுக்கு ஆண்டு விழா வந்துவிட்டது. ஒரே போன் மேல் போன்.
அம்மா நானும், அக்காவும் விழாவில் சேர்ந்துவிட்டோம் என்று மோனியும், புவனும் கூறினார்கள். நான் எதற்கு வேண்டாம் என்று கூறினேன். ஆனால் இருவரும் ஒரே அடம்பிடித்தனர். பிறகு இருவருக்குள் என்ன பேசிக்கொள்கிறார்கள் ஏய் நீ அடுத்த தடவை ஆண்டு விழாவில் சேர்ந்துக்கோ என்று சின்ன குட்டி சொல்ல அதற்கு பெரியவள் டேய் நீ சேர்ந்துக்கோ அடுத்த தடவை என்று பேசிக்கொண்டே வாதம் நடைபெற்றது. அவர்கள் என்னிடம் என்ன சொல்கிறார்கள் அம்மா எங்க மிஸ் நாங்க இருவரும் நல்லா டேன்ஸ் ஆடுகிறோம் என்று சொல்லி போன தடவை நல்லா நடனம் ஆடினவர்கள் எல்லோம் இந்த முறையும் சேரவேண்டும் என்று கூறி இரண்டும் பயங்கர அடம்பிடித்தனர். பிறகு இரண்டும் என்னை சமாதானம் செய்து இருவரும் ஒரு வழியா சேர்ந்துவிட்டனர். (சென்ற ஆண்டு இருவரும் சேர்ந்து பரிசு பெற்றனர்.)

22.12.08

Happy Summer Vacation



ஒரு கொடியில் பிறந்த மலர்கள் இரண்டும்

ஒன்றைப் பார்த்து, ஒன்று கேட்டது,

எப்படி நாம் சென்று அம்மாவைப்,

பார்ப்போம் என்று கேட்டது!

அதற்கு ஒரு மலர் கூறியது

இப்போது சம்மர் விடுமுறை வரும்

அதில் போய் அப்பாவையும், அம்மாவையும்

சென்னையிலே போய் பார்போமே!

ஜாலியோ ! ஜாலி

29.11.08

அன்புள்ள அப்பாவுக்கு,

”இந்த உலகத்தை நான் கண்விழித்து பார்பதற்கு காரணமாக இருந்த என் அன்பு அப்பாவையும், அம்மாவையும் தந்த கடவுளுக்கு முதலில் நான் நன்றி சொல்கிறேன்.”

ஏனென்றால்

இந்த உலகத்தில் எனக்கு கிடைத்த அப்பா, அம்மா போல வேறு யாருக்கும் கிடைத்திருக்கமாட்டார்கள் அவ்வளவு நல்லவர்கள். என் மேல் அவர்கள் உயிரையே வைத்திருந்தார்கள். அதை நான் தான் சரியாக புரியாமல் நடந்துக்கொண்டேன். ஏன்னென்றால் நான் அவர்களுக்கு ஒரே மகள். செல்ல மகள். நான் எது கேட்டாலும் வாங்கிக்கொடுப்பார் என் அப்பா. அதனால் எனக்கு அப்பாவை ரொம்ப பிடிக்கும். என்னை யாரும் ஒருவார்தை சொல்ல விடமாட்டார். நான் ஏதாவது சேட்டை செய்துவிட்டால் என்னை திட்டமாட்டார் என் அம்மாவைதான் திட்டுவார். அவ்வளவு செல்லம்நான். எனக்கு அம்மா என்றால் அந்த சிறு வயதில் பிடிக்காது காரணம் அவங்க எப்பப்பார்தாலும் என்னை அடிப்பார் திட்டுவார். அம்மா என்றால் ரொம்ப பயம். நானும் எப்ப பார்தாலும் ஏதாவது சேட்டை செய்து அடிவாங்குவேன். ஆனால் நான் இது நாள்வரை என் தந்தையிடம் ஒரு அடி வாங்கியது இல்லை. அவ்வளவு செல்லம் நான். எனக்கு எந்த வேலையாக இருந்தாலும் என் அப்பா தான் வருவார் செய்வார். என் தாய் எதிலும் கலந்துகொள்ளமாட்டார்கள். அதற்கு காரணம் அவர் உடல்நிலை சரியில்லாதவர். அப்போது அதை வெறும் காச்சல் என்றும் நினைத்துவிட்டார்கள். ஆனால் நான் வளர வளர பிறகு தான் தெரிந்தது அவர்களுக்கு வந்தது கேன்ஸர் என்று தெரிந்தது. ஆனால் அது தெரியும் போது அது முற்றிவிட்டது. பிறகு ஆப்பரேஷன் செய்து கொஞ்ச நாள் உயிருடன் இருந்தார். அவர்களுக்கு எங்க அப்பா ரொம்ப செலவு செய்து காப்பாற்றினார். அவர்களும் அதுக்கு பிறகு ஒரு 8 வருடம் தான் உயிருடன் இருந்தார்கள் அவங்களும் கடவுளிடம் போய் சோ்ந்துவிட்டார்கள். அப்போது எனக்கு ஒன்றும் தெரியவில்லை. என் அம்மா இறந்ததைப் பற்றி நான் கவலைபடவும் இல்லை. நாளடைவில் தான் நான் தனிமையாகிவிட்டேன் என்பதை உணர்ந்தேன். தனிமை என்னை பெரிதும் வாட்டியது. அதனால் நான் எப்போது பார்த்தாலும் என்னுடைய தோழிகளின் வீட்டில் தான் இருப்பேன். படிப்பில் கவணம் குறைந்தது. அன்புக்கு நான் ஏங்கினேன். ஆனால் நான் தேடிய உண்மையான அன்பு கிடைக்கவேயில்லை. அதனால் படிப்பில் கொஞ்சம் கவணம் இல்லாமல் போய்விட்டது. சின்ன சின்ன விஷயங்களுக்கு நான் என் அம்மாவை நினைக்க ஆரம்பித்தேன். ஆனால் என் அம்மா அங்கு அப்போது இல்லை. அப்போது அவர்கள் சொன்னவார்தை தான் எனக்கு நினைவுக்கு வந்தது. நான் இல்லாத போதுதான் என் அருமை உனக்கு தெரியும் டி என்று அப்போது சொல்வார்கள் அதை நினைத்து நான் பலமுறை தனிமையில் அழுதுள்ளேன். வாழ்கை எனக்கு ரொம்ப வெறுமையாகிவிட்டது. உண்மையான அன்பு எங்கு கிடைக்கும் என்று ஏங்கி தவித்தேன் நான். என் அப்பா என் மீது அளவுக்கடந்த அன்பு செலுத்தினார். நான் கேட்கும் போது பணம் தருவார். அது என்னை திருப்தி படுத்தவில்லை. நான் அந்த வயதில் எதையோ (அன்பை) தேடி அலைந்தேன். அவர் காலையில் வேலைக்கு சென்று இரவு தான் வீட்டுக்கு வருவார். அந்த .இடைப்பட்ட நேரங்களில் என்னை சாப்பிட்டியா நீ என்று கேட்ட யாரும் இல்லை. அந்த நேரத்தில் என் மீது ஒருவர் அன்பு காட்டினார். நான் தேடிய அன்பு அங்குதான் எனக்கு கிடைத்தது. அந்த அன்பில் நான் மகி்ழ்ந்தேன். அவர் தான் என் உலகம் என்று மாறியது. நாங்கள் இருவரும் திருமணம் செய்துக்கொண்டோம். அது என் அப்பாவுக்கு பிடிக்கவில்லை. பிறகு நீ எனக்கு மகளே இல்லை என்று சொன்னார். நான் என் அப்பாவிடம் இருந்து பிரிக்கப்பட்டேன். என் படிப்பு பாதியில் நின்றது. எனக்கும் படிக்கிற ஆர்வம் சுத்தமாக இல்லாமல் போய்விட்டது. பிறகு என் அப்பா வந்து சோ்ந்துவிட்டார். பிறகு குடும்பத்தில் என் அப்பாவுக்கும் என் கணவருக்கும் கருத்துவேறுபாடு நிறைய ஏற்பட்டது. குடும்பம் இரண்டாக பிரிந்தது.

என்னை விட்டு என் அப்பா எங்கோ சென்றார். இடைப்பட்ட காலத்தில் அவரைப் பற்றி எனக்கு ஒன்றும் தெரியவில்லை. காலங்கள் கடந்தன அதற்குள் எனக்கு 2 குழந்தைகள் பிறந்தன. அதன் பிறகு என் அப்பாவுடைய நண்பர் ஒருவருடைய உதவியால் எங்கு இருக்கிறார் என்று தெரிந்தது. நான் என் அப்பாவைப் பார்தேன். அங்கு பேச்சே வரவில்லை. அழுகை தான் முதலில் வந்துது. என் அப்பா என்னை பார்த்து நீ எப்படி இருக்கிறாய் என்று கேட்டார். அந்த வார்தை என்னை என்ன செய்தது என்று சொல்வதர்கு வார்தையில்லை. பிறகு கடவுளுடைய கிருபையினால் அப்பா, சித்தியுடன் நாங்களும் சோ்ந்து உள்ளோம். இப்போது நான் என் தவறை உணர்ந்து நாங்கள் எல்லோரும் சந்தோஷமாக உள்ளோம். அவர்களுடன் ஊரில் தான் என் குழந்தைகள் இப்போழுது வளர்கிறார்கள். அவர்களும் நன்றாக என் குழந்தைகளை பார்த்துக்கொள்கிறார்கள். இப்போழுது எல்லோரும் சந்தோஷமாக உள்ளோம். இப்போதுதான் நான் வாழ்கையை புரிந்துக்கொண்டேன். இப்போது எனக்கு சில கடமைகளும் பொறுப்புகள் வந்துவிட்டன. இப்போது நான் என் குடும்பபொறுப்புகளை ஏற்றுக்கொண்டு என்குடும்பத்தையும் என் அப்பாவையும் நான் இப்போது சந்தோஷமாக வைத்திருக்கிறேன். இன்னும் என் அப்பாவுக்கு நிறைய செய்யவேண்டும் என்று நினைக்கிறேன்.


குறிப்பு :- இந்த சந்தோஷத்தை தந்த இறைவனுக்கு என் நெஞ்சார்ந்த நன்றியை பணிவுடன் சமர்பிக்கிறேன்.

21.11.08

என்னுடைய அழகிய குழந்தைகள்




என்னுடைய அழகிய குழந்தைகள்

மோனிக்கா

புவனேஷ்

20.11.08

பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள்

இன்று என் மகள்
மோனிக்கு
பிறந்தநாள்
இந்த நாளில்
அவள்
எல்லா
இன்பங்களையும்,
செல்வத்தையும்
பெற்று வாழ
நான்
வாழ்துகிறேன்.